هزینه‌های قابل قبول مالیاتی: ماده ۱۴۷ و ۱۴۸ به زبان ساده
تیم بیلانا ·
یکی از پرتکرارترین بحث‌های حسابدار با ممیز مالیاتی، پذیرفتن یا نپذیرفتن هزینه‌هاست. هر ریال هزینه‌ای که پذیرفته نشود، به درآمد مشمول مالیات اضافه می‌شود و مالیات بیشتری به همراه دارد. خبر خوب این است که بیشتر هزینه‌های ردشده نه به خاطر ماهیتشان، بلکه به خاطر مستندسازی ضعیف رد می‌شوند. در این مقاله قواعد اصلی را از متن قانون مالیات‌های مستقیم مرور می‌کنیم.
ماده ۱۴۷: تعریف هزینه قابل قبول
طبق ماده ۱۴۷، هزینه‌های قابل قبول برای تشخیص درآمد مشمول مالیات، هزینه‌هایی است که در حدود متعارف، متکی به مدارک و منحصراً مربوط به تحصیل درآمد مؤسسه در دوره مالی مربوط باشد و محدودیت‌های مقرر در قانون هم درباره آن رعایت شده باشد. این تعریف را می‌توان به پنج شرط تبدیل کرد:
ماده ۱۴۸: فهرست هزینه‌های قابل قبول
ماده ۱۴۸ فهرست بلندی از هزینه‌هایی را می‌آورد که با رعایت شرایط ماده ۱۴۷ قابل قبول‌اند؛ از قیمت خرید کالا و هزینه‌های استخدامی تا اجاره، تعمیر و نگهداری، حق بیمه، سود تسهیلات بانکی و استهلاک. برای برخی از این اقلام، قانون سقف یا شرط خاصی گذاشته است؛ پس فقط بودن یک هزینه در فهرست کافی نیست.
استهلاک: مورد خاص ماده ۱۴۹
استهلاک دارایی‌ها فقط تا حد نرخ‌ها و روش‌های جدول استهلاکات موضوع ماده ۱۴۹ قابل قبول است. اگر در دفاتر با نرخ بالاتری مستهلک کرده‌اید، مازاد آن هنگام تنظیم اظهارنامه به سود اضافه می‌شود. توضیح کامل روش‌ها را در مقاله استهلاک دارایی‌های ثابت بخوانید.
توصیه‌های عملی برای اینکه هزینه‌ها رد نشوند
- هر هزینه، یک پرونده: فاکتور رسمی یا صورتحساب الکترونیکی، رسید پرداخت بانکی و در صورت لزوم قرارداد یا صورت‌جلسه را به سند حسابداری پیوست کنید.
- پرداخت‌ها را بانکی انجام دهید: پرداخت نقدی بدون رسید، اثبات هزینه را سخت می‌کند.
- هزینه‌ها را به درآمد ربط دهید: در شرح سند بنویسید هزینه برای کدام فعالیت یا پروژه بوده است. اینجا همان جایی است که مرکز هزینه و تفصیلی پروژه به کمکتان می‌آید.
- تکالیف قانونی را انجام دهید: در پرداخت حقوق، حق بیمه و مالیات حقوق را کسر و به‌موقع پرداخت کنید و در قراردادهای مشمول، مالیات تکلیفی و کسورات بیمه را هم رعایت کنید. انجام ندادن این تکالیف می‌تواند به جریمه یا مشکل در پذیرش هزینه منجر شود.
- هزینه‌های سقف‌دار را جدا ثبت کنید: برای هزینه‌هایی که قانون برایشان سقف تعیین کرده، معین جداگانه بسازید تا مقایسه با سقف در پایان سال آسان باشد (نمونه را در نمونه کدینگ حسابداری ببینید).
- اصل تعهدی را رعایت کنید: هزینه هر سال را در همان سال ثبت کنید؛ هزینه‌ای که به سال قبل مربوط است، معمولاً در سال جاری پذیرفته نمی‌شود.
این مقاله جنبه آموزشی دارد و سقف‌ها و جزئیات اجرایی ممکن است با اصلاح قانون و بخشنامه‌ها تغییر کند؛ برای پرونده‌های پیچیده با مشاور مالیاتی مشورت کنید. برای مالیات مشاغل کوچک، مقاله تبصره ماده ۱۰۰ را هم ببینید.